💛 Itán de Ọ̀ṣun y el Niño Huérfano – Odù Ifá Ọ̀wọ́nrín Méjì
Yorùbá (Ortografía fiel a la tradición oral nigeriana):
Nígbà tó ṣẹlẹ̀ ní Ilé-Ifẹ̀,
Àwọn ọmọdé mẹ́ta tó kú ní ìyọ̀,
Wọn sì kú ní baba,
Wọn sì kú ní òkùnrin àti òbìnrin tí yóò máa gbé wọn.
Wọn sì ń wà ní ọ̀nà,
Wọn sì ń jẹ́ àìníràn,
Wọn sì ń bá àìníràn jẹ́.
Nígbà náà, Ọ̀ṣun ń gbé níbẹ̀,
Ó rí àwọn ọmọdé wọn.
Ó dúpẹ́ sí Orúnmìlà:
“Baba Ifá, jẹ́ kí mo gbé àwọn ọmọ yìí.
Mo ní àṣẹ láti fún wọn ní ìrè,
Mo ní àṣẹ láti rán wọn lọ́run.”
Orúnmìlà sì sọ:
“Ọ̀ṣun, ọmọ mi,
Kí àṣẹ rẹ̀ jẹ́ kí wọn máa wà.
Kí wọn lè gbé, kí wọn lè fún,
Kí wọn lè rí ìrè tó wà ní ààyè.”
Ọ̀ṣun gbé àwọn ọmọdé wọn,
Ó mú wọn wọ́n,
Ó fún wọn ní omi,
Ó fún wọn ní ounjẹ,
Ó fún wọn ní inú rere.
Àwọn ọmọdé wọn sì dára gan-an,
Wọn sì wá àṣẹ,
Wọn sì bẹ̀rẹ̀ ìṣẹ́.
Wọn sì sọ pé:
“Ọ̀ṣun jẹ́ ìyá wa,
Tí kò sí ìyá tó tún dára bá wa.”
Ó sì jẹ́ ìtàn tí àwọn babaláwo ń sọ:
“Ọ̀ṣun ló ń máa jẹ́ ìyá fún ẹni tí kò ní ìyá.”
Traducción al español:
Sucedió en tiempos antiguos en Ilé-Ifẹ̀,
que tres niños quedaron huérfanos:
perdieron a su madre,
perdieron a su padre,
y no tenían ningún hombre ni mujer que los criara.
Andaban por los caminos,
sufrían hambre,
y comían lo que encontraban en la basura.
En aquel tiempo, Ọ̀ṣun vivía allí,
y vio a esos niños.
Fue ante Orúnmìlà y dijo:
“Baba Ifá, permíteme criar a estos niños.
Tengo el poder de darles bendiciones,
tengo el poder de guiarlos en la vida.”
Orúnmìlà respondió:
“Ọ̀ṣun, hija mía,
que tu autoridad les permita existir.
Que puedan vivir, que puedan dar,
que puedan encontrar las bendiciones de este mundo.”
Ọ̀ṣun tomó a los niños,
los bañó,
les dio agua,
les dio comida,
les dio amor.
Los niños crecieron fuertes y sanos,
encontraron su propósito,
y comenzaron sus propios caminos.
Y decían:
“Ọ̀ṣun es nuestra madre,
y no hay madre más bondadosa que ella.”
Por eso, los babaláwo enseñan:
“Ọ̀ṣun siempre será madre para quien no tiene madre.”
Tradução para o português:
Aconteceu nos tempos antigos em Ilé-Ifẹ̀,
que três crianças ficaram órfãs:
perderam a mãe,
perderam o pai,
e não tinham homem nem mulher que as criasse.
Andavam pelos caminhos,
passavam fome,
e comiam o que encontravam no lixo.
Naquele tempo, Ọ̀ṣun vivia ali,
e viu essas crianças.
Foi até Orúnmìlà e disse:
“Baba Ifá, permite-me criar estas crianças.
Tenho o poder de dar-lhes bênçãos,
tenho o poder de guiá-las na vida.”
Orúnmìlà respondeu:
“Ọ̀ṣun, minha filha,
que tua autoridade lhes permita existir.
Que possam viver, que possam dar,
que possam encontrar as bênçãos deste mundo.”
Ọ̀ṣun tomou as crianças,
as banhou,
deu-lhes água,
deu-lhes comida,
deu-lhes amor.
As crianças cresceram fortes e saudáveis,
encontraram seu propósito,
e começaram seus próprios caminhos.
E diziam:
“Ọ̀ṣun é nossa mãe,
e não há mãe mais bondosa que ela.”
Por isso, os babaláwo ensinam:
“Ọ̀ṣun sempre será mãe para quem não tem mãe.”
🖼️ Prompt para generación de imagen:
"A tender scene in ancient Ilé-Ifẹ̀ at golden hour: Ọ̀ṣun, dressed in traditional yellow and golden gele with coral beads, gently cradling three young children in her arms near a calm riverbank. She offers them honey from a clay bowl, while Orúnmìlà watches from a distance under a sacred iroko tree, holding his ikin Ifá. Warm sunlight filters through palm leaves, soft ripples in the water reflect the sky. Style: Afrocentric sacred realism, authentic Yoruba clothing and setting, no syncretism, no Western symbols. Emotional, peaceful, deeply maternal, high detail, 4K."
Este itán es recitado en Nigeria durante rituales de protección infantil y curación emocional, y es una de las razones por las que a Ọ̀ṣun se le ruega cuando alguien ha sufrido abandono o carencia de amor maternal.
